Vooraankondiging ANS

By | ANS, Competitieroeiers, Evenementen | No Comments

De herfst heeft toch echt zijn intrede gedaan met de steeds kaler wordende bomen en de dalende temperaturen. Ideaal weer dus voor een van de mooiste wedstrijden van het jaar, namelijk de Argo Najaars Slotwedstrijden! Op zondag 9 november zal de achtste editie van dit spectakel weer plaatsvinden in Wageningen zelf  en het belooft zeker een geslaagde dag te worden. Een recordaantal van 89 ploegen van 14 verschillende verenigingen hebben zich aangemeld om het havenkanaal te trotseren. De najaarsbokaal ploegen onder hen zullen zich tweemaal wagen aan een afstand van 1000 meter met halverwege een keerboei. Zij roeien in een gladde vier, B-vier of C-vier en hiermee zullen ze de laatste maal strijden om de najaarsbokaal te bemachtigen. Naast deze ervaren roeiers zullen ook de eerstejaars hun eerste  echte wedstrijd starten in een C4+. Deze leggen tweemaal een afstand van 500 meter af zonder een keerboei.

Het groen zal dit weekend zeker goed vertegenwoordigd zijn met 12 eerstejaars ploegen en 12 ouderejaars ploegen die zullen starten. Daarnaast zijn velen vrijwilliger om de ANS-commissie te helpen met het in goede banen leiden van deze drukke en gezellig dag. Graag tot zondag!

Asopos Najaars Wedstrijden

By | Competitieroeiers, Wedstrijdverslagen | No Comments

Afgelopen zaterdag hebben de Asopos Najaars Wedstrijden weer plaatsgevonden op de Bosbaan. Ondanks de regenachtige week ervoor, liet de zon zich nog af en toe zien en bleef het aanzienlijk droog gedurende de dag. Deze wedstrijd kenmerkt zich wel door haar verscheidendheid: zowel competitie- als wedstrijdroeiers verschijnen hier aan de start. De eerstejaars wedstrijdselectie roeit hier namelijk voor het eerst een nationale wedstrijd, terwijl de tweedejaars competitieroeiers hiermee alweer meedoen aan de derde wedstrijd van de najaarsbokaal. Allen leggen hier 500 meter af voor de ultieme sprint.

Het eerste nationale meetmoment voor de eerstejaars selectieroeiers begon al vroeg. Vier damesch- en twee heerenploegen zouden die dag strijden om de titel “Afroeikampioen van Nederland”. Al voor de zon haar eerste stralen liet zien, stonden de eerste damesch met hun coaches al enthousiast doch lichtelijk slaperig hun C4  aan te riggeren. Het was een volle planning waar elke lichte minuut benut werd om de 262 eerstejaars ploegen de baan over te laten gaan. Door middel van een afvalrace met een voorwedstrijd, kwart-, halve- en A-finale werd bepaald welke afroeiers de meeste progressie hadden gemaakt in de eerste weken van hun roeicarriëre. Dit bleek bij Argo niet verkeerd te zijn aangepakt, want alle ploegen kwamen met gemak en dikke voorsprongen door de voorwedstrijden heen.

Na alle voorrondes vond een aantal velden met wedstrijdroeiers van voornamelijk andere verenigingen plaats. Hier verschenen ook twee van onze aankomende eerstejaars in de Chiron. Deze internationale damesch hadden al enkele jaren in het buitenland op hoog niveau geroeid en trotseren de Rijn regelmatig samen in de 2x als competitieroeiers. Zij waren de enige van Argo die deze dag de 1500 meter mochten afleggen. Ze startten direct goed en vaarden lang op de tweede plaats. Uiteindelijk kwamen ze over de finish als derde, wat zeker een mooie prestatie is.

’s Middags waren de competitieroeiers eindelijk ook aan de beurt in hun gladde vieren. Eerst mochten de twee heerenploegen hier strijden om de winst. Beiden wisten nette tijden neer de zetten en goed mee te varen. Daarna mochten de zes dameschploegen allemaal ongeveer tegelijk het water op. De loting had bepaald dat vier van deze ploegen in dezelfde heat zouden starten, dat voor veel stralend groen zorgde op de baan. Spijtig genoeg bleken onze boten wat te erg van elkaar te houden en raakten de bladen elkaar na een rommelige start nog binnen de eerste 100 meter. Er werd opnieuw gestart, wat helaas zorgde voor een lager concentratieniveau. Toch werd er halverwege het gehele veld geroeid, wat zeker wat belooft voor het voorjaar!

Daarna mochten de eerstejaars weer aan de bak. De kwartfinale was al pittiger en hier vielen helaas drie damesch ploegen van Argo af. Uiteindelijk had zowel een damesch- als heerenploeg een plek in de finale bemachtigd. De laatse wedstrijd ging helaas iets minder goed dan de voorrondes. En hoewel de dames de snelste tijd van de dag gevaren hebben in een van de voorwedstrijden, werden ze derde in finale. De mannen behaalden een zesde plek. Al met al een mooie dag die goede vooruitzichten op het komende jaar biedt!

Knorrensteijn Memorial Regatta

By | Competitieroeiers, Wedstrijdverslagen | No Comments

Bijna al onze tweedejaars competitieroeiers zijn weer afgereisd naar Enschede om daar mee te doen aan de Knorrensteijn Memorial Regatta in hun gladde vieren. Op het Twentekanaal wordt altijd op deze dag een afstand afgelegd van 4400 meter met de befaamde keerboei halverwege. Dit is de eerste keer tijdens de najaarsbokaal dat de roeiers hun kunsten met snel ommaken mogen laten zien, dat altijd voor vele mooie situaties zorgt. Vele tijdsstraffen werden uitgedeeld en ook onze ploegen ontkwamen er helaas niet aan.

Zelfs de eerste ploeg die kwam melden, Pemma, hoefde er niet absurd vroeg te zijn wat goed uitkwam met de lange reistijd. Ondanks hun afwezigheid bij de NOOC-bokaal afgelopen jaar, wisten zij hun eerste wedstrijd  goed te varen en behaalden zij de snelste tijd van de dameschploegen van Argo.

Een uurtje later mochten de overige vier dameschploegen van Argo allen in dezelfde heat  starten, drie van hen zelfs achter elkaar, wat voor een goed vertegenwoordigde groene kleur zorgde. De keerboei bleek in deze heat behoorlijk moeilijk, waardoor hier flink wat tijd is verloren helaas. Gelukkig mogen ze nog een keer herkansen voor de keerboei tijdens de Argo Najaars Slotwedstrijden!

Op deze mooi zonnige dag zou maar een enkele heerenploeg aan de start verschijnen, namelijk de mannen van Ergometersch Bier. Het duurde even op om gang te komen, maar ze stegen gedurende de ruime 4k door naar het bovenste gedeelte van de ranglijst. Hierbij wisten ze zestien ervaren ploegen te verslaan, die vaak in het verleden in een wedstrijdboot of clubboot hadden geroeid.

Taarten werden helaas dus weer niet behaald, maar de hard varende ploegen beloven zeker wat voor het voorjaar tijdens de Vlietbokaal!

Thêta Herfstregatta

By | Competitieroeiers, Wedstrijdverslagen | No Comments

Na een lange zomer vonden vele competitieroeiers hun weg terug naar Argo. Afgelopen jaar hadden zij onwennige halen in die lompe C4+ verbeterd tot mooie lange halen. Het nieuwe jaar biedt hun een grote uitdaging door de stap naar het glad roeien te maken.
Sommige ploegen worden samengevoegd, terwijl andere oud en vertrouwd samenblijven of zelfs extra roeiers addopteren. Dit resulteert in een totaal van zes damesch- en twee heerenploegen die het aandurfen om  de najaarsbokaal te gaan starten in een gladde boot.

De najaarsbokaal is speciaal opgezet voor competitieroeiers om zich voor te bereiden op het voorjaar in de gladde vier. Verspreid over het land vinden er vier wedstrijden plaats, die elk zeer verschillend zijn. De afstanden variëren van een sprint van 250 meter tot een slopende afstand van 5700 meter. Een enkele keer komt er zelfs een keerboei aan te passen om halverwege om te maken.

Na een maand vol trainingen start het najaarsseizoen traditiegetrouw met de Thêta Herfstregatta. Tijdens het weekend van 4 en 5 oktober reizen zes ploegen af naar Eindhoven om daar deel te nemen aan de vierkamp. De dameschploeg Willum verschijnt voor het tweede jaar hier om de uitdaging nog een keer op te zoeken, terwijl de ploegen Sombrerow en Bambi hun eerste wedstrijd in de gladde vier zullen starten. Daarnaast starten de beide heerenploegen, Ergometersch Bier en Hitsige Reupers, en is er zelfs een dubbeltwee met Teun en Wolfgang.
Op zaterdag wordt gelijk goed begonnen met het afleggen van drie afstanden, namelijk de 250, 1000 en 2100 meter. Zondag volgt dan nog een zwaardere beproefing met de meest beruchte afstand, wel te verstaan de 5700 meter.

Op zaterdagochtend mogen de drie startende dameschploegen van dit weekend zich gelijk bewijzen. Eerst wordt de 1000 meter afgelegd, en daarop volgend meteen de sprint. Aan het begin van de middag gaan de mannen pas het water op, waar zij dezelfde twee afstanden afleggen. Ergometersch Bier weet hier netjes mee te komen door halverwege het veld te varen. Aan het einde van de middag wordt nog door allen de 2100 meter afgelegd. Het zonnetje breekt geregeld door en zorgt voor een goede sfeer op de kant en in de boot.
Naast onze gladde vieren durfen Teun en Wolfgang het aan om in de 2x de vierkamp af te leggen. Helaas waren zij de enige in hun veld, maar zeker voor het zelf sturen was dit een goede uitdaging.

’s Avonds blijven de meeste Argonauten op Thêta om daar van een maaltijd te genieten terwijl de eerstejaars van Thêta zich tijdens de nachtraces bewijzen.
Geen competitiewedstrijd zonder een feestje natuurlijk, dus daar wordt ook goed van gelegenheid gebruik gemaakt om moed in te drinken voor de lange afstand die de volgende ochtend zal moeten worden afgelegd.
De beruchte beproefing van 5700 op zondag wordt nog extra lastig gemaakt door de regen. Voor velen blijkt de conditie nog een knelpunt, maar met volle inzet wordt er kilometers lang gebeukt.
Er kan zeker worden teruggekeken op een erg geslaagd weekend. Op naar de volgende in Enschede!

In Memoriam
Finn Borms

By | Oud argo | No Comments

In 1990 kwam Finn als eerstejaars student op zijn brommertje naar Wageningen. Al snel vond hij de weg naar Argo waar hij direct op viel door zijn fanatisme en eigenzinnigheid. Hij werd opgenomen in de eerstejaars zware ploeg. Dat was het begin van een lange en succesvolle roeicarrière.
Met zijn eerstejaars zware acht was Finn deel van één van de succesvolste jonge achten uit de Argo geschiedenis. Alle roeiers werden overgangs in hun eerste jaar, en de acht eindigde (gedeeld) eerste in het eerstejaars klassement. Finn gaf altijd honderd procent. Zijn ploeggenoten herinneren zich hoe hij tijdens één wedstijd zo diep ging dat hij moest overgeven: niet ná, maar tijdens de eindsprint, bij iedere haal!

Na zijn eerste jaar maakte Finn de overstap naar het licht roeien. Hij won vele blikken in de skiff, werd Nederlands Kampioen en behoorde tot de nationale top. Zoals vele topsporters had Finn zo zijn eigenaardigheden zoals het leegeten van een zak winegums na te zijn ingewogen. De beroemde lichte skiffeur Frans Göbel zei hierover “Als hij erin gelooft dan werkt het”.

Finn was een roeier die je nooit hoefde aan te sporen harder te trainen of beter zijn best te doen. Zo trainde hij altijd op eerste kerstdag, omdat hij wist dat de concurrentie dat niet deed.
Het enige wat je moest doen was hem afremmen, en zorgen dat hij niet te hard van stapel liep. Finn ging bijna altijd (te) hard van start, waardoor hij weliswaar voor lag op de 1000m, maar daarna moest hij het hebben van zijn wilskracht en zijn knokken, in plaats van te vertrouwen op zijn eigen techniek. Hoe zijn coaches hem ook probeerde te beïnvloeden, Finn had zijn eigen gedachten en was daarin moeilijk te sturen. Maar, de keren dat hij het zelfvertrouwen had, waren magistraal. Zoals toen hij als jonge derdejaars roeier samen met een combipartner uit Delft, tijdens de ARB op de Bosbaan op een haar na het lichte senioren A dubbel veld won. En bijna alle lichte dubbels versloeg die zich voor de olympische spelen probeerde te kwalificeren.

Finn heeft tijdens zijn roeicarrière van 1991 tot 2000 het indrukwekkende aantal van 43 blikken behaald. Na zijn eigen roeicarrière heeft Finn ook vele anderen gecoached. Zowel in Wageningen als later in Den Haag bij De Laak.

Finn heeft veel betekent voor onze vereniging, niet alleen als roeier. Hij heeft jarenlang de botenbaas Dorus Jansen geholpen met reparaties aan het gebouw en de vloot. En wie herinnert zich niet Finns actie tijdens de borrel van het openhaardgezelschap?  Toen de vlam in een frituurpan sloeg, en over sloeg naar de afzuigkap en het plafond, was Finn de enige die de tegenwoordigheid van geest had om naar een brandblusser te rennen. En voor iemand goed en wel besefte wat er aan de hand was had Finn zich in de dikke rook gestort en de blusser leeg gespoten, zodat hij niet alleen het gebouw redde, maar ook de hele Argovloot.

Finn was als topsporter veel met zichzelf bezig, en daarmee was hij voor veel mensen lastig. Hij was niet alleen kritisch naar zichzelf, maar ook naar anderen. Dat maakte hem soms onnavolgbaar en stuitte hij vaak op onbegrip. Daarentegen was hij voor velen een trouwe vriend, die veel voor anderen over had. Voor een trainingsweekend een pasta maaltijd maken voor zijn coaches en ploeggenoten, met een salade, en in een apart bakje de dressing! Of vrienden verrassen met zelfgemaakte miniatuur roeiboten, een klok van roeibankjes of een houten coachtoeter.

Met Finn is een opzienbarend persoon met een gouden hart van ons heen gegaan. Een die we zullen missen en zeker niet zullen vergeten.

Het bestuur van de WSR Argo
Het bestuur van Oud Argo

Omslagfoto: De Oude Vier van 1996 wordt verrassende derde op de Varsity (v.l.n.r. Michiel van Eupen, Martin van Dijken, stuurman Marc Nellen, Ronald Zaneveld en Finn Borms)