Leuke feiten en het begin van een traditie

By | Oud argo | No Comments

Door Henk Jan Kastein, roeier bij de ”OL” en secretaris van de StBRW.
Onlangs wees ik het Argo bestuur er op dat het Argo verhaal uit de oudheid op verschillende manieren in verschillende media aan bod kwam. Secretaris Marlies Koerts noemde dit leuke feiten. Zij stuurde mijn berichten intern door naar de Mediacommissie. Dat resulteerde in een verzoek om deze feiten voor u op een rij te zetten. Bij deze.
De avonturen van Jason
Tijdens menig botendoop -en gelukkig zijn die er nog al eens, de laatste tijd- zien en horen we de voorzitter van Argo worstelen met de klassieke vertaling van de Argo-saga. Tegenwoordig is er een meer toegankelijke tekst beschikbaar. In het laatste boek van Stephen Fry, “Helden”, worden ook de avonturen van Jason beschreven.
In het voorwoord schrijft Stephen Fry dat het boek “Helden” een soort vervolg is op zijn boek “Mythen”. Dat is zijn hervertelling van het verhaal van de oorsprong van alles. In “Helden” vertelt Stephen Fry de verhalen van de stervelingen uit de mythologie. Hij beschrijft de belevenissen van onder meer Perseus, Herakles, Oedipus en Jason.
Een hervertelling is het zeker, want Stephen Fry schrijft het niet op als droge kost. Hij hanteert een gemoedelijke verhaaltrant, die wat doet denken aan de vertelstijl uit de kookboeken van Jamie Oliver. Stephen Fry voegt in voetnoten allerlei achtergrondinformatie toe. Hij legt ook uit dat de avonturen van Jason zijn overgeleverd via verschillende geschriften. Per schrijver kan het verschillen wie de Argonauten waren, welke avonturen ze beleefden of welke plaatsen ze aandeden.
Achterin het boek “Helden” is een “Wie is wie” opgenomen, waarin de oerwezens en de stervelingen in alfabetische volgorde worden genoemd en besproken. Heel handig tijdens een wandeling door de botenloods, wanneer je wilt achterhalen naar wie een schip is vernoemd.
Jason kreeg als taak het gulden vlies op te halen. Voor zijn reis had hij een stevig en goed uitgerust schip nodig. Dit liet hij bouwen door Argos, en het unieke schip werd bekend onder de naam Argo, ter ere van zijn maker. Het schip kreeg net als een gewone galei een roeidek.
Er waren echter een paar noviteiten. Nog nooit was een zeewaardig schip uitgerust met meer dan één mast. De roeibanken werden voorzien van leren kussens. Niet voor het comfort, maar om de roeiers in staat te stellen naar voren en naar achteren te schuiven, zodat ze niet alleen de kracht van hun rug, maar ook de kracht van hun benen konden benutten voor hun slag. Deze innovatie, die was bedacht door stuurman Tifys, zou van vitaal belang blijken voor de expeditie.
Eén van de moeilijkheden die ze onderweg moesten overwinnen, was dat ze tussen de Botsende Rotsen door moesten varen. Wanneer iemand passeert, schuiven de rotsen met verbluffende snelheid naar elkaar en klappen tegen elkaar aan. Alleen wie sneller vaart dan een duif vliegt, komt er door zonder verpletterd te worden. De duif, die de Argonauten als test tussen de rotsen door lieten vliegen, verloor haar staartveren.
De Argonauten moesten dus roeien alsof hun leven er van af hing. Eén van de Argonauten was de zanger, poëet en componist Orpheus. Orpheus trommelde op een houten kist om de roeiers aan te sporen en het tempo aan te geven. Orpheus was zo bang dat ze het niet zouden halen, dat hij het tempo steeds sneller opvoerde, en riep: ”Trek dan, schobbejakken”. Opeens waren ze er doorheen.
De rotsen zouden elkaar nooit meer raken. Sindsdien ligt de Bosporus open voor de scheepvaart.
Meleagros wees er op, dat ook de Argo haar staartveren miste. De rotsen hadden het laatste stukje van de roersteven meegenomen.
De roeiers hadden nog een appeltje met Orpheus te schillen. “Trek dan, schobbejakken?” Ze pakten Orpheus bij zijn armen en benen en jonasten hem het water in. Zo ontstond de tot vandaag bestaande traditie, dat de winnende ploeg zijn stuurman in het water gooit.
Het gulden vlies
Aanvullend doe ik melding van een artikel in de Volkskrant van 19 februari 2019. Het Streekmuseum in Tiel beschikte als “topstuk” over een miniatuur gulden vlies, die in 1559 door Philips II zou zijn geschonken aan de Tielse edelman Claes Vijgh.
Het vlies begon te corroderen en bleek dus niet van echt goud te zijn, maar een “fopstuk”. Als je goed keek was dat eigenlijk altijd al zichtbaar.
In het museum zijn ook enkele zalen gewijd aan Flipje van het Tielse fruit. Een commentator schreef: “De directeur bestiert een jammuseum, maar weet niets van antiquiteiten”.

Oud-wedstrijd dames diner voor Space to Breathe

By | Evenementen, Oud argo | No Comments

Zondag 18 juni heeft EJD’17 historische verhalen uitgewisseld met oud-wedstrijd dames, waaronder de Helle’s angels uit 1991. Het was prachtig weer en onder het genot van een heerlijk diner zijn de mooiste verhalen van vroeger weer boven tafel gekomen. Op deze avond is ook geld opgehaald voor het project Space to Breath: er is weer €293,90 bij!

Ton van Diest Lid van Verdienste

By | Oud argo | No Comments

Bijna zeventig jaar na zijn eerste roeijaar is Ton van Diest afgelopen zaterdag tot Lid van Verdienste benoemd. In zijn beginjaren in Wageningen heeft Ton veel geroeid en is hij daarnaast twee jaar materiaalcommissaris geweest. Na een periode in de Verenigde Staten sloeg in 1963 op de lustrumwedstrijden het roeivirus weer toe. Ton is sindsdien betrokken geweest bij het, mede door hem opgezette, seniorenroeien op W.S.R. Argo. Het seniorenroeien is in 1971 omgedoopt tot de Stichting tot Bevordering van de Roeisport in Wageningen, afgekort STBRW. Deze groep, beter bekend als de ouwe lullen, gaat elke zaterdag tussen 09:00 en 12:00 roeien en koffie drinken. Als captain en secretaris houdt Ton zich al vijfentwintig jaar wekelijks bezig bezig met opvulling van de boten. Na vele jaren inspannen voor de vereniging is dus meer dan terecht dat Ton van Diest eindelijk Lid van Verdienste is geworden!

Lid van verdienste J.A. Warnaars overleden

By | Oud argo | No Comments

Maandag 30 november is lid van verdienste Jan Warnaars op 82 jarige leeftijd overleden. Jan Warnaars was vanaf de negentiger jaren als coach veel betrokken op Argo. Hij heeft daarbij vele zware achten door hun roeicarrière geleid. We zijn Jan dankbaar voor de positieve energie die hij in Argo heeft gestoken.

Onze gedachten gaan uit naar de familie en vrienden van Jan. Wij wensen hen veel sterkte bij het verwerken van dit verlies.

Met oprechte deelneming,

Namens het gehele bestuur,

B.B.J. Ooteman,
Voorzitter der W.S.R. Argo

In Memoriam
Finn Borms

By | Oud argo | No Comments

In 1990 kwam Finn als eerstejaars student op zijn brommertje naar Wageningen. Al snel vond hij de weg naar Argo waar hij direct op viel door zijn fanatisme en eigenzinnigheid. Hij werd opgenomen in de eerstejaars zware ploeg. Dat was het begin van een lange en succesvolle roeicarrière.
Met zijn eerstejaars zware acht was Finn deel van één van de succesvolste jonge achten uit de Argo geschiedenis. Alle roeiers werden overgangs in hun eerste jaar, en de acht eindigde (gedeeld) eerste in het eerstejaars klassement. Finn gaf altijd honderd procent. Zijn ploeggenoten herinneren zich hoe hij tijdens één wedstijd zo diep ging dat hij moest overgeven: niet ná, maar tijdens de eindsprint, bij iedere haal!

Na zijn eerste jaar maakte Finn de overstap naar het licht roeien. Hij won vele blikken in de skiff, werd Nederlands Kampioen en behoorde tot de nationale top. Zoals vele topsporters had Finn zo zijn eigenaardigheden zoals het leegeten van een zak winegums na te zijn ingewogen. De beroemde lichte skiffeur Frans Göbel zei hierover “Als hij erin gelooft dan werkt het”.

Finn was een roeier die je nooit hoefde aan te sporen harder te trainen of beter zijn best te doen. Zo trainde hij altijd op eerste kerstdag, omdat hij wist dat de concurrentie dat niet deed.
Het enige wat je moest doen was hem afremmen, en zorgen dat hij niet te hard van stapel liep. Finn ging bijna altijd (te) hard van start, waardoor hij weliswaar voor lag op de 1000m, maar daarna moest hij het hebben van zijn wilskracht en zijn knokken, in plaats van te vertrouwen op zijn eigen techniek. Hoe zijn coaches hem ook probeerde te beïnvloeden, Finn had zijn eigen gedachten en was daarin moeilijk te sturen. Maar, de keren dat hij het zelfvertrouwen had, waren magistraal. Zoals toen hij als jonge derdejaars roeier samen met een combipartner uit Delft, tijdens de ARB op de Bosbaan op een haar na het lichte senioren A dubbel veld won. En bijna alle lichte dubbels versloeg die zich voor de olympische spelen probeerde te kwalificeren.

Finn heeft tijdens zijn roeicarrière van 1991 tot 2000 het indrukwekkende aantal van 43 blikken behaald. Na zijn eigen roeicarrière heeft Finn ook vele anderen gecoached. Zowel in Wageningen als later in Den Haag bij De Laak.

Finn heeft veel betekent voor onze vereniging, niet alleen als roeier. Hij heeft jarenlang de botenbaas Dorus Jansen geholpen met reparaties aan het gebouw en de vloot. En wie herinnert zich niet Finns actie tijdens de borrel van het openhaardgezelschap?  Toen de vlam in een frituurpan sloeg, en over sloeg naar de afzuigkap en het plafond, was Finn de enige die de tegenwoordigheid van geest had om naar een brandblusser te rennen. En voor iemand goed en wel besefte wat er aan de hand was had Finn zich in de dikke rook gestort en de blusser leeg gespoten, zodat hij niet alleen het gebouw redde, maar ook de hele Argovloot.

Finn was als topsporter veel met zichzelf bezig, en daarmee was hij voor veel mensen lastig. Hij was niet alleen kritisch naar zichzelf, maar ook naar anderen. Dat maakte hem soms onnavolgbaar en stuitte hij vaak op onbegrip. Daarentegen was hij voor velen een trouwe vriend, die veel voor anderen over had. Voor een trainingsweekend een pasta maaltijd maken voor zijn coaches en ploeggenoten, met een salade, en in een apart bakje de dressing! Of vrienden verrassen met zelfgemaakte miniatuur roeiboten, een klok van roeibankjes of een houten coachtoeter.

Met Finn is een opzienbarend persoon met een gouden hart van ons heen gegaan. Een die we zullen missen en zeker niet zullen vergeten.

Het bestuur van de WSR Argo
Het bestuur van Oud Argo

Omslagfoto: De Oude Vier van 1996 wordt verrassende derde op de Varsity (v.l.n.r. Michiel van Eupen, Martin van Dijken, stuurman Marc Nellen, Ronald Zaneveld en Finn Borms)

                         Energieleverancier kiezen